A Travellerspoint blog

spongha

sunny

Nitong mga nakaraang linggo, akala ko malalagutan na lang ako ng hininga sa sobrang sama ng loob, sa sobrang hinagpis ko sa buong uniberso. Pero salamat na lang at andito ang mga taong walang sawang umaakay at nagbabangon sa 'kin tuwing dinaratnan ako ng delubyo.

Pakiwari ko'y mas mainam pa ang itinapon mo na lang ako sa kanal, parang mga patalim na unti unting humihiwa sa puso ko ang mga salitang binitiwan mo. Nakalimutan mo na ba ang mga panahong sabay nating binilog ang buwan upang bumuo ng mga pangarap, upang makasakay sa alon ng buhay. Pero mailap pa rin sa 'tin ang tadhana.

time.space.warp.

(insert song: the man who can't be moved)
Sa hindi ko malamang kadahilanan ay kung bakit mo hinahayaan na magkaganyan ang sitwasyon mo, o kung bakit ka pumapayag sa ganong kalakalan? Ano ng nangyari sa kilala kong matapang at humahamon sa giyera ng buhay?

(ako, on spongha mode.. until further notice.. )

Posted by petiks 09:41 Archived in Philippines Tagged events

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Login